konopie

Wyrwać się, wyskoczyć jak filip z konopi zob. filip.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • konopie — {{/stl 13}}{{stl 8}}rz. nmos, blp, D. konopiepi {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} włóknista i oleista roślina uprawna, jednoroczna, zielna o wysokości 1–4 m, z wyglądu podobna do lnu; dostarcza nasion na olej i… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • konopie — blp, D. konopiepi 1. «Cannabis, jednoroczna roślina zielna z rodziny konopiowatych; pochodzi z Azji; powszechnie uprawiane są konopie siewne, których włókna służą do wyrobu sznurów, lin i płótna, z nasion otrzymuje się olej» ∆ Konopie indyjskie… …   Słownik języka polskiego

  • Konnopka — 1. Übernamen zu nsorb. kуnop, osorb. konop, poln. konopie, tschech. konope »Hanf«. 2. Übernamen zu nsorb. kуnopka, poln., tschech. konopka »Hänfling« (ein Singvogel) …   Wörterbuch der deutschen familiennamen

  • Konnopke — 1. Übernamen zu nsorb. kуnop, osorb. konop, poln. konopie, tschech. konope »Hanf«. 2. Übernamen zu nsorb. kуnopka, poln., tschech. konopka »Hänfling« (ein Singvogel) …   Wörterbuch der deutschen familiennamen

  • Konopka — 1. Übernamen zu nsorb. kуnop, osorb. konop, poln. konopie, tschech. konope »Hanf«. 2. Übernamen zu nsorb. kуnopka, poln., tschech. konopka »Hänfling« (ein Singvogel) …   Wörterbuch der deutschen familiennamen

  • Konopke — 1. Übernamen zu nsorb. kуnop, osorb. konop, poln. konopie, tschech. konope »Hanf«. 2. Übernamen zu nsorb. kуnopka, poln., tschech. konopka »Hänfling« (ein Singvogel) …   Wörterbuch der deutschen familiennamen

  • dwupienny — ∆ bot. Rośliny dwupienne «rośliny mające na jednych osobnikach kwiaty pręcikowe (męskie), na innych słupkowe (żeńskie), np. konopie, chmiel, wierzba; rośliny rozdzielnopłciowe» …   Słownik języka polskiego

  • gatunkować — ndk IV, gatunkowaćkuję, gatunkowaćkujesz, gatunkowaćkuj, gatunkowaćował, gatunkowaćowany «segregować według gatunków, jakości, dzielić na gatunki» Gatunkować wełnę. Gatunkowane konopie …   Słownik języka polskiego

  • klepać — ndk IX, klepaćpię, klepaćpiesz, klep, klepaćał, klepaćany klepnąć dk Va, klepaćnę, klepaćniesz, klepaćnij, klepaćnął, klepaćnęła, klepaćnęli, klepaćnąwszy 1. «uderzać lekko dłonią» Poufale klepnął go po plecach. Z uznaniem klepali go po ramieniu …   Słownik języka polskiego

  • międlarnia — ż I, DCMs. międlarniani; lm D. międlarniani a. międlarniaarń «zakład, pomieszczenie, w którym międli się len lub konopie» …   Słownik języka polskiego

Share the article and excerpts

Direct link
Do a right-click on the link above
and select “Copy Link”

We are using cookies for the best presentation of our site. Continuing to use this site, you agree with this.